Mitochondriën staan vooral bekend als energieleveranciers, maar ze hebben ook een klein eigen genoom. MOTS-c is een peptide dat in dat genoom is gecodeerd, en het lijkt cellen te helpen reageren op metabole stress. Dit is wat onderzoek tot nu toe heeft opgeleverd.
Bijna alle menselijke eiwitten worden gecodeerd door het DNA in de celkern. Mitochondriën, de energiecentrales van de cel, hebben hun eigen kleine ring van DNA, en jarenlang dachten wetenschappers dat daar maar een paar dozijn genen op lagen, vooral voor energieproductie. MOTS-c veranderde dat beeld.
In 2015 meldden onderzoekers in Californië dat een kort stukje dat verborgen ligt in een mitochondriaal gen, codeert voor een peptide van 16 aminozuren. Het circuleert in het bloed, werkt vooral op spieren en beïnvloedt hoe het lichaam met suiker en vet omgaat. Bij muizen beschermde extra MOTS-c tegen gewichtstoename en insulineresistentie bij een vetrijk dieet.
Die bevindingen maakten MOTS-c populair in discussies over stofwisseling, inspanning en veroudering. Het bewijs bij mensen beperkt zich echter nog tot metingen en genetische studies. De pagina's hieronder laten zien waar elke bewering vandaan komt.
| Volledige naam | Mitochondriaal open leesraam van het 12S-rRNA, type c |
| Volgorde | MRWQEMGYIFYPRKLR (16 aminozuren) |
| Formule | C101H152N28O22S2 |
| Molecuulmassa | Ongeveer 2.175 |
| Gecodeerd door | Het mitochondriale gen voor 12S-ribosomaal RNA |
| Studies bij mensen | Geen gepubliceerde studies met MOTS-c zelf |
| Status | Geen goedgekeurd geneesmiddel; door WADA verboden als metabole modulator |
MOTS-c.info geeft geen medisch advies. MOTS-c van onderzoekskwaliteit is niet bedoeld voor mensen. Wie vragen heeft over gewicht, diabetes of conditie, kan beter met een zorgverlener praten.