Mitochondria są znane głównie z wytwarzania energii, ale mają też własny, niewielki genom. MOTS-c to peptyd zakodowany w tym genomie, który najwyraźniej pomaga komórkom reagować na stres metaboliczny. Oto, czego dotąd dowiedziały się badania.
Niemal wszystkie białka człowieka są kodowane przez DNA w jądrze komórkowym. Mitochondria, elektrownie komórki, mają własny mały pierścień DNA i przez lata uważano, że mieści on tylko kilkadziesiąt genów, głównie związanych z produkcją energii. MOTS-c zmienił ten obraz.
W 2015 roku badacze z Kalifornii ogłosili, że krótki fragment ukryty w jednym z genów mitochondrialnych koduje peptyd z 16 aminokwasów. Krąży on we krwi, działa głównie na mięśnie i wpływa na to, jak organizm gospodaruje cukrem i tłuszczem. U myszy dodatkowy MOTS-c chronił przed przyrostem masy ciała i insulinoopornością przy diecie wysokotłuszczowej.
Te odkrycia uczyniły MOTS-c popularnym tematem w dyskusjach o metabolizmie, wysiłku i starzeniu się. Dane u ludzi ograniczają się jednak wciąż do pomiarów i badań genetycznych. Poniższe strony pokazują, skąd pochodzi każde twierdzenie.
| Pełna nazwa | Mitochondrialna otwarta ramka odczytu 12S rRNA typu c |
| Sekwencja | MRWQEMGYIFYPRKLR (16 aminokwasów) |
| Wzór sumaryczny | C101H152N28O22S2 |
| Masa cząsteczkowa | Około 2175 |
| Kodowany przez | Mitochondrialny gen 12S rybosomalnego RNA |
| Badania u ludzi | Brak opublikowanych badań samego MOTS-c |
| Status | Nie jest zatwierdzonym lekiem; zakazany przez WADA jako modulator metaboliczny |
MOTS-c.info nie udziela porad medycznych. MOTS-c o jakości badawczej nie jest przeznaczony dla ludzi. Osoby z pytaniami dotyczącymi masy ciała, cukrzycy czy kondycji powinny porozmawiać z pracownikiem ochrony zdrowia.